Jak zainstalować paczkę dubbingową

Nie ma instalatora ani kreatora importu, którego trzeba by szukać. Paczka dubbingowa to folder ze zwykłymi plikami — wideo, plik dźwiękowy i mały plik tekstowy na każdą kwestię oraz kilka plików opisujących samą paczkę — a instalacja polega na położeniu tego folderu tam, gdzie zagląda gra. Poniżej: skąd biorą się paczki, gdzie trafiają i jakie dwie pułapki stoją za niemal każdym „nie pokazuje się“.

Skąd biorą się paczki

GameBanana jest centrum tego wszystkiego: tam publikuje scena modderska Choicer Voicera i tam mieszkają też narzędzia społeczności. Paczki krążą również z ChoicerVoicer.com — obie nazwy zobaczysz na ekranie importu samego Voxalike'a, który ostrzega przed wczytywaniem ich bez wcześniejszej konwersji wideo, z powodów opisanych niżej.

Możesz też zrobić własne, z dowolnego klipu, do którego masz prawa. To osobny poradnik — trzy sposoby na zrobienie paczki — i jest łatwiejsze, niż brzmi.

Instalacja dla Choicer Voicera

1. Pobierz paczkę. Przyjdzie jako .zip.
2. Rozpakuj ją. Do gry trafia folder, nie zip — zip leżący w katalogu paczek jest dla niej niewidoczny.
3. Znajdź katalog voice packs: to ten folder, w którym leży już paczka samouczka. Na Linuksie mieści się pod ~/.local/share/, ale dokładna ścieżka zależy od kompilacji, więc znalezienie paczki samouczka i położenie swojej obok to niezawodny sposób.
4. Uruchom grę ponownie. Paczka pojawi się na liście.

Instalacja dla Voxalike'a

Voxalike wczytuje paczki przez własny ekran importu — ale paczka i tak musi mówić jego formatem. Pliki kwestii są w obu grach identyczne; wideo nie. Voxalike chce H.264 w mp4, a paczki publikowane dla Choicer Voicera niosą Ogg Theorę i właśnie przed tym ostrzega jego ekran importu.

Konwersja to jedno polecenie ffmpeg — porównanie formatów ma je w obie strony — a edytor PartyDub otwiera oba rodzaje paczek i eksportuje z powrotem do obu, jeśli wolisz nie dotykać terminala.

Zainstalowana, na liście, ale nieobecna w trybie Dub

Paczka widnieje w Standardzie i po prostu nie ma jej w Dub ani Freestyle Dub. To wymóg Theory, a nie nieudana instalacja: Standard nigdy nie otwiera wideo, tryby Dub owszem, a silnik dekoduje wyłącznie Theorę. Naprawą jest ponowne zakodowanie i ma to własny poradnik — twoja paczka widnieje w Standardzie, ale nie w trybie Dub.

Przetestuj to przed wieczorem z grami

Tryb Solo Dub istnieje dokładnie po to. Trzydzieści sekund w nim mówi ci, że wideo działa, kwestie odpalają, a podkład jest na miejscu — czyli wszystko to, na co inaczej czekałby pełen pokój ludzi, aż sam to odkryjesz.

A jeśli paczka, której chcesz, jeszcze nie istnieje, edytor jest najszybszą drogą do niej: wrzuć klip, zaznacz na fali dźwiękowej, kto kiedy mówi, i wyeksportuj do dowolnej z tych gier.