Bir dublaj nasıl puanlanır

Oylama, bir partiyi karara bağlamanın doğru yoludur. Bir derecelendirmeyi karara bağlamanın yanlış yoludur: iki kişilik bir maçta kim ne yaparsa yapsın oylar 1–1'dir, daha kalabalık bir maçta ise tam olarak o odadaki insanlara kimin daha komik geldiğini ölçer. Bu yüzden dereceli maçlar ölçümle karara bağlanır ve ölçülen şey şudur.

Altı bileşen

Bunların beşi ses üzerinde yapılan aritmetik. İfade, bir ölçümün veremeyeceği tek yargı — bir repliğin alaycı bir biçime sahip olmasıyla gerçekten alaycı okunması arasındaki fark — ve bir dil modelinden geliyor. Ses benzerliği yüzlüğün parçası olmak yerine üstüne eklenen bir bonus, çünkü listede çalışarak kazanılamayacak tek şey ses dokusu ve onu puanlamak performans yerine anatomi puanlamak olurdu.

Senin sesini dinlemiyor

Her ölçüm, ses rengi ve mikrofon kazancı dışarıda kalacak şekilde normalize ediliyor. Perde, kendi medyanın çıkarılmış bir kontur olarak; enerji ise kendi seviyen çıkarılmış bir biçim olarak karşılaştırılıyor. Boğuk sesli erkek bir karakteri seslendiren bir kadın, onun yükseldiği yerde yükselip yükselmediğine göre değerlendiriliyor; oyunun sorduğu tek soru bu. Puanlamanın hiçbir yeri oyuncuya benzemeni istemiyor.

Geç kalmak sorun değil. Dağılmak sorun.

Zamanlama, sapmaların ortalamasının birbirinden ayıramayacağı iki ölçüme bölünüyor ve ikisine tamamen farklı davranılıyor:

• —Kayma, her replikte ne kadar geç kaldığın. Tek ve sabit bir kaydırma, zar zor fark edilir ve bir kurgucunun bütün izi sürükleyerek düzelttiği türden bir şey. 120 ms'nin altında hiçbir şeye mal olmuyor, saniyenin beşte biri bile çok az şeye mal oluyor.
• —Titreşim ise onun etrafındaki dağılma — burada geç, şurada erken, iki replik bile birbiriyle anlaşamıyor. Bunu hiçbir şey düzeltmiyor ve kulağa asıl yanlış gelen bu, o yüzden toleransı yaklaşık üçte bir kadar dar: 60 ms'nin altında bedava, 180 ms'de gerçek bir kesinti.

Sonuç ekranı hangisi olduğunu sana kelimelerle söylüyor. „İstikrarlı biçimde 200 ms geç“ kulaklıkların hakkında bir not; „yaklaşık 200 ms dağınık“ ise okuyuşun hakkında bir not — ve ikisi de aynı 200 ms.

Her eğriyi biçimlendiren iki kural

Hiçbir şey kapı tutmuyor. Her bileşenin bir serbest bölgesi, yumuşak bir düşüşü ve bir tabanı var; bileşenler çarpılmak yerine toplanıyor. Biraz kaçırıp geri kalan her şeyi tutturan biri, mekanik olarak kusursuz ama cansız birini yener — ki bu, insan bir jürinin davranışı, bir eşiğin değil.

Ve kimse fazlasını verdiği için cezalandırılmıyor. Her ölçüm biçime — orijinalin hareket ettiği gibi hareket ediyor musun — ve o hareketin büyüklüğüne ayrılıyor. Büyüklük yalnızca orijinalden küçük olduğunda cezalandırılıyor. Konturları takip eden kocaman, cesur, abartılı bir kayıt tam puan alıyor. Aynı eğriyi yarı ölçekte çizen çekingen bir kayıt almıyor. Hata düz kalmak; büyük oynamak asla hata değil.

Gerçekten söylediğin her repliğin altında bir taban var ve o taban sıfır değil. Kötü söylenmiş bir replik bile bir şeyler kazandırıyor; aksi halde bir dereceyi korumanın en güvenli yolu susmak olurdu.

Eskiden puanlanıp artık puanlanmayan şey

Kelime doğruluğu sekiz puan tutuyordu ve kaldırıldı. Her iki tarafta da konuşma tanıma gerektiriyordu, aksanlı ve ana dili farklı olan konuşmacıları performansları yerine telaffuzları yüzünden cezalandırıyordu, üstelik tonlama ve dinamik bir repliğin nasıl söylendiğini zaten tarif ediyor. Puanları o ikisine gitti; tablodaki en büyükler bu yüzden onlar.

Peki gerçekten nasıl iyi puan alınır

1. Orijinali bir kez kelimeler için değil, biçim için dinle. Kopyaladığın şey bir eğri.
2. Oyunculuğunu düzeltmeden önce gecikmeni düzelt. İstikrarlı biçimde geç kalıyorsan monitörünü ya da kulaklığını değiştir — puanlama sabit bir sapmayı, tutarsız olanından çok daha kolay affediyor.
3. Replikleri repliğin ortasında yetişmeye çalışmak yerine vuruşta başlat. Pahalıya patlayan şey titreşim ve çoğu, geç başlayıp sığdırmak için acele etmekten geliyor.
4. Kendini ver. Orijinalden büyük olmak bedava; küçük olmak değil.
5. Sessiz replikleri sessiz söyle. Dinamik bir biçim ve her şeyi tek bir seviyeye düzlemek, o on altı puanı kaybetmenin açık ara en yaygın yolu.

Bunların hiçbiri bir performansı komik yapmıyor ve özel bir odada komik olmak oyunun tamamı. Dereceli mod başka bir şey: aynı klip, herkes her rolü seslendiriyor ve sonunda kimin en yaklaştığını söyleyen bir sayı.