Dereceli merdiven nasıl işler

Bir derecenin arkasında iki sayı var ve bunlardan yalnızca biri senin görebileceğin. Görünen olan puan: sıfırdan başlıyor, iyi sıralandığında yükseliyor ve lider tablosu ona göre sıralanıyor. Gizli olan ise eşleştiricinin kime karşı oynayacağına karar vermek için kullandığı sıradan bir Elo tahmini ve bilerek hiç gösterilmiyor — bir derece ancak geldiği dağılımın yanında okunabilir bir şeydir ve kimse bir dağılım okumak istemez.

Altı basamak

Altı basamak bir merdiven için kısa ve bu bilerek böyle. Yirmi basamaklı bir merdiven, birkaç oturumda bir terfi imal etmek için vardır; bu merdiven ise ilk terfi bir akşamda gelecek, sonuncusuysa neredeyse kimsede olmayacak şekilde aralıklandırılmış.

İlk iki basamağın ne olduğu konusunda dürüst olalım: ikisinde de hiçbir şey eksilmediği için herkes eninde sonunda oralardan geçiyor. Onlar bir yarışma değil, bir giriş rampası. Gerçek rekabet, bir yenilginin bir şeyleri geri almaya başladığı nokta olan Supporting'de başlıyor.

Bir maçın değeri

Masada yirmi beş puan var ve saha bunları simetrik olarak paylaşıyor. Birincilik yirmi beşin tamamını alıyor, sonuncu yirmi beşi geri veriyor ve aradaki herkes orantılı olarak hareket ediyor — dört kişilik bir maçta ikinci yaklaşık sekiz kazanıyor, üçüncü yaklaşık sekiz kaybediyor. Üç kişilik bir maçta ortadaki sıra hiç hareket etmiyor.

Sonra kademe yalnızca kayıplara uygulanıyor. Kazançlar dereceye göre hiçbir zaman küçültülmüyor. Yani −25 değerindeki bir sonuncululuk şu demek:

• —Extra ve Understudy'de 0 — üstelik Extra'da gerçekten iyi bir performans, sonuncu olsan bile birkaç puan kazandırıyor.
• —Supporting'de −6.
• —Lead'de −13.
• —Star'da −19.
• —Legend'da −25; burada kaybettiğin her puan, bir başkasının aldığı puandır.

En alt basamaktaki teselli, katılımla değil emekle kazanılıyor. 40 puanın altında hiçbir şey ödemiyor ve oradan yukarı doğru artıyor — yani iyi bir performans sergileyip yine de sonuncu olan birini ödüllendiriyor, sıraya girip hiçbir şey söylemeyen biri içinse hiçbir şey yapmıyor.

İlk beş maç

Yerleştirme beş maç sürüyor, yani aşağı yukarı bir akşam. Bu süre boyunca gizli derece, maç başına sonradan hareket edeceğinin kabaca üç katı kadar hareket ediyor; çünkü senin hakkında henüz hiçbir şey bilinmiyor ve seviyendeki insanlara karşı bir maça giden en hızlı yol bunu çabucak öğrenmek.

Bu olurken derecen senden saklanmıyor. İlk maçtan itibaren merdivendesin — içine yerleştirilecek bir şey yok, çünkü herkes en alttan başlayıp tırmanıyor; birine bir akşam boyunca „Derecesiz“ demek, riski hiç azaltmadan ödülü geciktirmek olurdu.

Gizli sayı neden var

İki iş yapıyor. Kiminle eşleştirileceğine karar veriyor ve çoktan aştığın derecelerden ne kadar hızlı tırmanacağını belirliyor. Tahmin, mevcut kademenden hatırı sayılır ölçüde iyi olduğunu söylüyorsa kazançların 1,6 katına kadar çarpılıyor; tersini söylüyorsa azaltılıyor ama asla 0,7'nin altına inmiyor.

Bu asimetri bilerek. Çok yavaş tırmanmak bozuk bir merdiven gibi okunuyor ve gerçekten sıkıcı; birazcık fazla hızlı tırmanmak ise yalnızca eşleştiricinin zaten seni koyduğu yere varmak demek. Kayıplar bununla asla çarpılmıyor — aynı maçı aynı farkla kaybeden iki oyuncu aynı miktarda düşüyor, çünkü bunun dışındaki her şey bir merdiveni hileli hissettiren şeydir.

Terfi ve bir terfiyi kaybetmenin zorluğu

Ulaştığın bir kademe, puanların eşiğinin otuz altına düşene kadar korunuyor; böylece kimse maç maç bir sınırın iki yanında gidip gelmiyor. Üstelik terfi ettiğin gün rütben düşürülemiyor — puanlar yine de düşüyor, çünkü yenilgi gerçekti, ama yeni kazandığın derecenin eşiğinde duruyorlar.

Puanlar sıfırın altına inemiyor, yani olabilecek en kötü sonuç başladığın yere geri dönmek.

Bütün gece oynamak

Bir günde altı maçtan sonra kazançlar küçülmeye başlıyor — en uçta üçte birine kadar iniyor ve asla sıfıra inmiyor. Hedefi oynamak değil, değirmen çevirmek: altı maç zaten uzun bir akşam ve yedincisini isteyen birine yine de ödeme yapılmalı, sadece gün yeniden başlamış gibi değil.

Lider tablosuna girmek

Bir dereceli maç seni oraya sokuyor. Orada kalmak, otuz gün içinde oynamak demek — iki haftalık bir aranın sana hiçbir şeye mal olmayacağı kadar uzun, tablonun ilkbaharda bir kez oynayanı değil şu anda oynayanı anlatacağı kadar kısa.

Sıralama puana göre, çünkü elinde gerçekten olan sayı puan. Kimsenin göremediği bir sayıya göre sıralanmış herkese açık bir tablo, kimsenin itiraz edemeyeceği bir tablodur; oysa itiraz etmek işin yarısı.

Ödeme yapmayan tek şey

Neredeyse kesin olarak performans değil de orijinal sesin yeniden çalınması olan bir gönderim, o maç için hiçbir şey kazandırmıyor — ne kazanç, ne kayıp. Odadaki kimseye söylenmiyor, hesaba karşı hiçbir şey kaydedilmiyor ve herkesin sonucu olduğu gibi kalıyor. Teşviki ortadan kaldıran en küçük eylem bu ve bir sezgisel kontrol için doğru ölçü de bu.