Feestspellen met stemimitatie

Een stemimitatiespel heeft één regel: de controller is je keel. Geen kennis om je achter te verschuilen, geen tekening — je hoort een stem en probeert die te wórden, en de humor zit in het gat ertussen. Het is een klein genre, maar een echt, met een werkelijke geschiedenis en een paar oprecht verschillende invullingen van hetzelfde idee.

Waar het begon

De vroegste die de meeste mensen tegenkwamen was The Choicest Voice, een extra minigame in Mario Party: Island Tour op de 3DS, in 2013. Eén speler, de microfoon van de console, een willekeurig gekozen personage — imiteer de stem, in volume en in toonhoogte, en vijf juryleden geven je elk een cijfer tot tien. Negentig punten over drie rondes om te winnen. Een handheld die een imitatie beoordeelde door te meten, tien jaar voordat het genre een naam had.

Het imitatiespel van vandaag

The Choicer Voicer is de directe afstammeling en zegt dat op zijn eigen pagina. Het hield het deel dat de minigame ongewoon maakte — computerjuryleden die je imitatie een cijfer geven — en liet dat uitgroeien tot een spelshow voor één tot vier mensen op een bank: een early-access download voor Windows en Linux via itch.io, betaal wat je wilt vanaf 5 dollar. De standaardmodus is de zuiverste vorm van het genre die vandaag draait: hoor de zin, doe de stem, word beoordeeld.

Waar imitatie video tegenkomt

De dubbing-spellen voegen het beeld toe. What The Dub?! — betaald, op Steam en consoles — laat je ontbrekende zinnen inspreken over aangeleverde B-filmfragmenten, en de kamer stemt. Voxalike speelt door de community gemaakte videopakketten in een browser, en de Dub-modus van The Choicer Voicer speelt ze op de desktop. En PartyDub — van ons, dus weeg de bron mee — laat de host elk eigen fragment meenemen, met een ranked modus waarin de server elke uitvoering tegen het origineel afmeet: timing, intonatie, dynamiek, ritme. De vijf juryleden van de 3DS, maar dan online.

Eén eerlijke kanttekening bij het idee van beoordelen, van de kant die het bouwt: geen van de metende spellen geeft erom of je KLINKT als het personage. Stembereik en microfoonversterking worden eruit genormaliseerd — wat gemeten wordt is de vorm van de uitvoering, want dat is het deel dat je kunt oefenen. Hetzelfde klinken is een feesttruc; bewegen als het origineel is het spel.

Geluiden nadoen in plaats van stemmen

De nieuwste tak laat het personage helemaal los. In Mimic, de imitatiemodus van PartyDub, hoort iedereen hetzelfde korte geluid — een dier, een machine, een schreeuw — en probeert iedereen het tegelijk te zijn. Er wordt niet gestemd: elke poging wordt tegen het origineel gemeten en krijgt een score van 0 tot 100, en het is gratis in een browser voor twee tot tien mensen. Het houdt het idee van de oude minigame — horen, nadoen, te horen krijgen hoe dichtbij je zat — en ruilt de stemmen in voor geluiden.

Er een kiezen voor een spelavond

• —Beoordeelde imitaties op de bank: The Choicer Voicer, 5 dollar of meer op itch.io.
• —Aangeleverde filmfragmenten, gepolijst, betaald: What The Dub?!.
• —Gratis in een browser, uit voorbereide scènes: Voxalike.
• —Je eigen fragmenten, online, imitaties beoordeeld: PartyDub.
• —Korte geluiden, iedereen tegelijk, score van 0 tot 100: Mimic, gratis in een browser.

Wat je ook kiest, het echte geheim van het genre is dat niemand aan tafel eigenlijk stemmen kan nadoen. Dat is geen fout. Een kamer vol mensen die met volle overtuiging dezelfde stem verprutsen is het hele spel.