Feestspellen die je met een microfoon speelt

De meeste feestspellen zou je met het geluid uit kunnen spelen. Er is een klein plankje met spellen die zonder microfoon niets zouden zijn — waar de mic geen accessoire is om elkaar mee af te zeiken, maar de controller zelf. Wat de microfoon werkelijk DOET verschilt meer dan je zou denken, en dat is de bruikbare manier om deze spellen uit elkaar te houden.

De drie taken die een microfoon kan hebben

• —Uitvoering — je stem IS de inhoud. Dubbing- en imitatiespellen: je spreekt een scène opnieuw in of doet een personage na, en de opname is waar iedereen voor gekomen is.
• —Meting — het spel beoordeelt het geluid zelf. De computerjuryleden van The Choicer Voicer, de ranked modus van PartyDub en de imitatiemodus Mimic werken allemaal zo: de microfoon voedt een vergelijking, niet alleen een luidspreker.
• —Chat — de mic is alleen hoe je praat terwijl het echte spel op een gedeeld scherm gebeurt. Hier wonen de meeste feestspellen met voice chat; de microfoon is bijzaak en het spel zou het zonder ook redden.

Staat een spel op deze pagina, dan doet zijn microfoon een van de eerste twee. Een spel waarin de mic alleen chat is, is een feestspel waar je toevallig overheen praat — prima ding, maar een ander plankje.

Degene die gratis in een browser draaien

Niets installeren, geen console, één tabblad per persoon. PartyDub — van ons — draait kamers op een code van zes tekens: de host brengt elk gewenst fragment mee, gasten hebben geen account nodig, iedereen spreekt dezelfde scène blind opnieuw in, en ranked beoordeelt de uitvoeringen door te meten als je een oordeel wilt. De Mimic-modus is de snelle versie: niemand brengt een fragment mee, iedereen doet tegelijk hetzelfde korte geluid na en elke opname krijgt een score van 0 tot 100. Voxalike speelt door de community gemaakte pakketten in een tabblad. De betaalde willen eerst een installatie: What The Dub?! en RiffTrax: The Game op Steam of een console, en The Choicer Voicer op Windows of Linux via itch.io.

Wat een betere microfoon verandert — en wat niet

Minder dan de marketing zegt. Elk metend spel in het genre normaliseert je stembereik en je versterking uit de beoordeling weg, dus een telefoonmicrofoon en een studiomicrofoon starten gelijk. Wat echt uitmaakt is regelmaat: wat een opname keldert is vertraging en spreiding, niet geluidskwaliteit. Komen je zinnen steeds te laat, dan is de schuldige bijna altijd een bluetooth-koptelefoon — een paar honderd milliseconden vertraging die je niet voelt tot het afspelen het bewijst — en een bedraad setje van tien dollar is verreweg de grootste verbetering die er is. De latentiegids op deze blog heeft de details.

Een kamer opzetten die werkt

• —Een koptelefoon, wat voor een dan ook. Speakers die op een open microfoon staan gericht, zo wordt een onthulling rondzingen.
• —Een redelijk stille ruimte helpt degene die optreedt, niet de score — de spellen meten vorm, geen stilte.
• —Telefoons zijn prima. Een telefoonbrowser, de ingebouwde microfoon en een code van zes tekens is een complete opstelling.

De drempel van dit genre was nooit de microfoon — je draagt er al een bij je. Het was een spel vinden dat je stem als de controller behandelt in plaats van als het commentaar.